Üniversite Mezunlarının Sadece İşe Mi İhtiyaçları Var?

TÜİK verilerine göre her yıl ortalama 797 bin kişi üniversitelerden mezun oluyor. Üniversite mezunu işsiz sayısı ise son açıklamalara göre 1 milyon 350 bine ulaştı. Çalışmak istemeyen veya iş bulmaktan ümidini kesmiş kişilerin sayısı geçmiş yıla göre 565 bin kişi artmış durumda (TÜİK, 2020).


Tabloya bakınca akıllara, gençlerin öncelikli olarak işe ihtiyacı olduğu geliyor fakat buz dağının görünmeyen kısmı da var. Kişilerin süreç boyunca maruz kaldığı psikolojik zorluk TÜİK verilerinde görülemiyor. Bu nedenle fark edilmesi için daha yakından bakılması gerek.

Yapılan çalışmalara baktığımızda çalışmayan kişilerin depresyon olasılığı, umutsuzluk hissi ve intihar düşünceleri çalışanlara göre çok daha fazla. Psikolojik olarak dayanıklılıkları diğer kişilerle karşılaştırıldığında oldukça düşük durumda (Cengiz, 2018). Zindelik, yaşam doyumu ve refah düzeyleri çalışan kişilere göre daha düşük (Kantaş, 2018). Kişilerin kendilerine karşı benlik saygıları zamanla azalmakta ve sonuç olarak çalışmayan gençler her geçen gün özgüvenlerini kaybetmekte, kendilerine yabancılaşmaktadırlar.


İşin kötüsü bir süre sonra iş bulsalar bile bu süreçte yaşadıklarının psikolojik etkisi tamamen ortadan kaybolmuyor. Tekrar aynı durumla karşılaşacak olmak, aynı psikolojik süreçlerden geçme ihtimali, stres ve kaygı olarak karşılarına çıkmaya devam ediyor (Kantaş, 2018).


Yapılan müdahale çalışmaları ise devamlı olarak kişilerin kariyer ve eğitim alanlarına yönelik oluşturulmuş (Kantaş, 2018). Devlet ve özel sektörde genelde bu iki alana yönelik faaliyetler düzenlenmektedir. Kişilerin asıl üzerinde durulması gereken psikolojik ihtiyaçları ise görmezden gelinmektedir.


Tablonun bir diğer görülmeyen kısmı ise bu kişilerin kendisi de psikolojik ihtiyaçlarını ikinci plana atmaktadırlar. İş arama ve gelecek kaygısı ile kendilerini görmezden gelmektedirler. Bu da kendilerine, yaşadıkları maddi zarardan çok daha büyük psikolojik zarar vermelerine sebep olmaktadır.


Hala buz dağının görünen kısmına bakanlar insanların sadece işe ihtiyaçları olduğunu düşünebilir fakat arkasındaki büyük ihtiyacı görmemek büyük kayıp olacaktır.


Şimdi üniversite mezunu ve çalışmayanların sadece işe mi ihtiyacı var? Bizler iş bulamıyorsak, onların diğer ihtiyaçlarını yok mu sayalım? İş bulamıyorlarsa onlar kendilerini yok mu saysınlar?


Kaynakça


Cengiz, A. (2018). Üniversite Mezunu İşsiz Bireylerde Benlik Saygısı, Psikolojik Dayanıklılık, Umutsuzluk ve İntihar Bilişleri Arasındaki İlişkiler. Yüksek Lisans Tezi.


Kantaş, Ö. (2018). “WHAT I NEED IS MORE THAN A JOB”: A SELF-DETERMINATION THEORY BASED PROFILE OF DISCONNECTED AND WORKING YOUTH IN TURKEY . Doktora Tezi.


TÜİK. (2020). https://data.tuik.gov.tr/ adresinden alındı

4 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör